chowam się znów do skorupki

jak ślimak, który czułkami natknął się na przeszkodę

w skorupce mam czas na przemyślenia... spokojnie zmywam czerwień z paznokci i ust, brązy z powiek, czerń z rzęs, rozczesuję włosy, robię to długo, delektując się każdym ruchem, jakbym na nowo odnajdywała się w tej fizyczności...

w mojej skorupce urządzam porządki, biegając ze szmatą, mopem i śmierdzącymi dezynfekcją środkami... systematycznie, powoli, w rytmie, który sparwia mi przyjemność, moja skorupka nabiera blasku; robię to tak długo, aż myśli jaśnieją, krystalizują się i wracają na wybrane przeze mnie tory...

wreszcie w skorupce siadam przy laptopie i pozwalam palcom biegać po klawiaturze...